در حالی که دو روستای ربیخه و سلامات سعید سالها از قطعی آب رنج می‌برند اما فرماندار شهرستان باوی می‌گوید: این دو روستا در برخی ساعات روز به مدت دو تا سه ساعت دچار افت فشار می‌شوند.

ماجرای بی‌آبی در روستاهای ربیخه و سلامات

به گزارش شرکت زرتاج از اهواز، سالها است که اهالی روستاهای ربیخه و سلامات سعید با صدای «مای تصفیه»، «مای تصفیه‌ی» نیسانِ آبی از خواب بیدار می‌شوند، چرا که بی‌آبی و نبود شبکه آب پایدار که بتواند جوابگوی جمعیت و نیاز مردم باشد دسترسی به آب سالم و بهداشتی در روستاها را سخت کرده است.

بر همین اساس، صبح علی الطلوع دبه‌های آب در کنار درِ خانه‌های روستایی ردیف می‌شود، نیسان آبی کام همه را سیراب می‌کند، نوبت به پُر کردن دبه‌های «ام داوود» که می‌رسد نیسان آبیِ دورگرد روستا می‌داند که باید لیترهای آب بیشتری را در آن‌ها خالی کند.

 

ام داوود به تنها گاو خود خیلی حساس است، آب تصفیه و تمیز به خوردش می‌دهد تا شیرش بد بو نشود گاو مریض نشود البته همه داستان این نیست و مردمان این روستاها سالهاست با مشکلات آب بی‌کیفیت دست و پنجه نرم می‌کنند.

بحران‌های آبی در پرآب‌ترین استان کشور، یکی از هزاران  زخم کهنه‌ای است که تابستان‌های هرسال و هر بار از منطقه‌ای سرباز می‌کند که دلیل آن  سوءمدیریتی است که بر منابع آبی می‌شود و  اکنون  و در دمای بالای 50 درجه آب برخی روستاها  قطع شده است.

اما دو شب گذشته سید محسن البرزی فرماندار شهرستان باوی که یک هفته‌ای  از انتصابش نمی‌گذرد با قاطعیت قطعی آب در روستاهای ربیخه و سلامات سعید را رد کرد و مدعی شد این دو روستا در برخی ساعات روز به مدت دو تا سه ساعت دچار افت فشار می‌شوند.

ما اُفت فشار نداریم، آب کلاً قطع است

خانم مراقی یکی از اهالی روستای سلامات سعد در این رابطه در گفت‌وگو با خبرنگار فارس اظهار کرد: مردم روستا چندین سال است که با مشکل آب روبرو هستند، اما از چهار سال گذشته بی‌آبی حتی کشاورزی ما را تعطیل کرد و اکنون 90  درصد اهالی برای شستشو، حمام و دام از آب چاه‌هایی که در خانه‌هایشان دارند استفاده می‌کنند.

او می‌گوید در گذشته آب چاه شیرین و خوشمزه بود اما از آنجایی که اطراف روستا محیط رَملی بود حدود دو دهه است که منابع طبیعی برای تثبیت ماسه‌ها اقدام به کشت انواع گیاهان جنگی  کرد و همین امر سبب شد آب تمام سفره‌های زیر زمینی خشک شود.  

دیدگاهتان را بنویسید